درحـال ذخـیره سـازی...
گروه
10 مارس 2018
987

«تن فروشان» به دنبال پاک کردن رد «وطن فروشان»

معروف است که خود فروشان یک تکیه کلام دارند و آن اینکه متعلق به خودم هست و اختیارش را دارم. امیر عباس هویدای بهایی که ۱۳ سال در زمان رژیم طاغوت نخست وزیر بود، در ماجرای واگذاری بحرین به نمایندگان مجلس، شبیه همین را گفت؛ “دختر خودمان بود، اختیار دارش بودیم و شوهرش دادیم رفت. به کسی چه مربوط؟”!

معروف است که خود فروشان یک تکیه کلام دارند و آن اینکه متعلق به خودم هست و اختیارش را دارم. امیر عباس هویدای بهایی که ۱۳ سال در زمان رژیم طاغوت نخست وزیر بود، در ماجرای واگذاری بحرین به نمایندگان مجلس، شبیه همین را گفت؛ “دختر خودمان بود، اختیار دارش بودیم و شوهرش دادیم رفت. به کسی چه مربوط؟”!

محمد ایمانی: عبارت ترکیبی حجاب اختیاری تعبیری غط انداز و اغواگرانه است. درست مثل عبور اختیاری از چراغ قرمز با سرعت بالا. با این ادبیات، اگر فرض بر تاکید بی حد و مرز بر اختیار و آزادی باشد، چرا نتوان عنوان برهنه شدن یا برهنه شدن اختیاری یا  تن فروشی و وطن فروشی اختیاری و خود فروشی اختیاری ابداع نکرد؛ که اتفاقا قرن هاست از طریق کلمه شویی و تحریف ابداع هم شده است.

معمولا آنها که روحیه ای طغیانگر و متجاوز نسبت به حقوق دیگران دارند و به حدود شرعی و قانونی و انسانی دست درازی می کنند، برای حدنشناسی خود و تعدی به حریم عمومی یا دیگری، کلمه می سازند تا معنا را تحریف کنند. ربا و رشوه یا پول زور می گیرند و نامش را اسکونت و پول چایی و شیرینی می گذارند. تورم بی قاعده بر اقتصاد حاکم می کنند و نامش را سازندگی و اصلاحات اقتصادی و واقعی کردن قیمت می گذارند…

وطن فروشی می کنند و اسمش را تجدد و مدرنیزاسیون و تعامل با دنیا و خروج از انزوا می گذارند. در رژیم طاغوت، بحرین را درسته واگذار کردند و نامش تنش زدایی شد! نفت را به غارتگران آمریکایی و انگلیسی دادند و گفتند این ماده عَفَن بدبو را می خواهیم چه کار؛ زحمتش با نوکران غربی ما باشد!

در جنگ تحمیلی، نسخه فرار از مقابل ارتش متجاوز صدام و تسلیم یکطرفه را پیچیدند و نام عقلانیت و تدبیر به آن دادند. اغلب خیانتکاران و جنایتکاران اجتماعی یا سیاسی، جرم خود را با همین دو فرمول “تحریف” و “اختیارش را دارم”، مرتکب شدند و کوشیدند آن را با کلمه شویی آمیخته به گستاخی آب بکشند!

معروف است که خود فروشان یک تکیه کلام دارند و آن اینکه متعلق به خودم هست و اختیارش را دارم. امیر عباس هویدای بهایی که ۱۳ سال در زمان رژیم طاغوت نخست وزیر بود، در ماجرای واگذاری بحرین به نمایندگان مجلس، شبیه همین را گفت؛ “دختر خودمان بود، اختیار دارش بودیم و شوهرش دادیم رفت. به کسی چه مربوط؟”!

در کودتای مشترک سازمان CIA و MI6 علیه نضت ملی شدن نفت (۲۸ مرداد ۳۲)، شعبان بی‌مخ، گروهی از زنان بدنام و معروف شهرنو نظیر «پری بلنده»، «پری آژدان قزی» و «ملکه اعتضادی» را اجیر کرد و آن‌ها به عنوان خط شکن کودتاچیان، شعار «زنده باد شاه» و “مرگ بر توده ای” و «مرگ بر مصدق» دادند. جالب اینکه همین طیف سیاسی – رسانه ای و عقبه انگلیسی_ آمریکایی آنها، نام شیادانه انقلاب را برای کودتا گذاشتند. برخی از این زنان بدنام (پری بلنده، اشرف، ثریا ترکه و اشرف چهارچشم) پس از انقلاب اعدام شدند.

همین روزها و سالها که برخی احزاب و مدیریت اشرافی پیوند خورده با سلطنت طلبان، سازمان منافقین و فرقه ضد اسلامی بهائیت، مشغول دست درازی به بیت المال و وطن فروشی در قالب های مختلف بوده اند، عناصر کف خیابانی و کف رسانه ای گونه گونی را می شود رصد کرد که سعی داشته اند طبق ماموریت، با لات بازی و حرمت شکنی (نظیر معارضه با حجاب و سایر احکام اسلامی و قوانین)، رد وطن فروشان و غارتگران را پاک نموده و حواس مردم و مسئولان را با رادیکالیسم پر سر و صدا پرت کنند.

برخی از همین مدعیان حجاب اختیاری (به ویژه پس از فرار از کشور)، تصاویر شرابخواری و برهنگی و بی حرمتی به امام حسین(ع) را هم منتشر کردند که ثابت می کند ائتلاف بهائیت، سازمان منافین، سلطنت طلبان با اشرافیت منافق کارگزارانی مشارکتی دنبال زدن اصل دین است و نه برخی احکام آن. به بی مخ ها و پری بلنده ها نباید مجال عرض اندام داد اما از آن مهم تر باید گریبان غارتگران و وطن فروشان را گرفت و حاشیه امنیت شان را به هم ریخت.

 

منبع:  jahannews.com

نظرات

پاسخی بگذارید